
علامه حسنزاده آملی در سلوک توحیدی خودش دنبال "بهشت آفرین" بود نه "بهشت" و همواره این مطلب را القا میکرد که بهای جسم ما بهشت است و بهای جان ما "بهشت آفرین".
علامه حسنزاده آملی در سلوک توحیدی خودش دنبال "بهشت آفرین" بود نه "بهشت" و همواره این مطلب را القا میکرد که بهای جسم ما بهشت است و بهای جان ما "بهشت آفرین".